Jednym z najpiękniejszych cmentarzy na terenie Jeleniej Góry jest Cmentarz Parafialny w Cieplicach przy ul. Jagiellońskiej, zarządzany przez Parafię św. Jana Chrzciciela w Jeleniej Górze – Cieplicach, a prowadzony przez Ojców Pijarów.
Nekropolia założona w XIX wieku znajduje się na dwóch tarasach rzeki Kamiennej. Znajdują się tu groby przed i powojenne. Jej starsza część położona jest wyżej i ma kształt wydłużonego prostokąta.
Kwatera wojskowa żołnierzy I wojny światowej zmarłych w szpitalu w Warmbrunn. 15 grobów, oznaczonych kamiennymi krzyżami przypominają „krzyże żelazne”. Aż 9 to groby żołnierzy Wilhelma II, którzy jak wskazują nazwiska, byli polskiego pochodzenia.
Nagrobek rodziny Schlossbauer : inż. Anton Schlosbauer 1860-1924; Hedwig Schlossbauer zd. Fullner 1855-1936; Hedwig Schlossbauer 1893-1932. „Jeden dzień mówił drugiemu, moje życie jest wędrówką do wieczności”
Nagrobek w kształcie kolumny doktora Gottlieba Troche, który zginął na froncie w czasie I wojny światowej.
Grób Clary i Eugena Füllnerów właściciela fabryki maszyn papierniczych, fundatora budowy Parku i Pawilonu Norweskiego w Cieplicach.
Nagrobek doktora medycyny Fritza Jedin, dyrektora szpitala św. Jadwigi
Kaplica nagrobna
Po 1945 r w Cieplicach zamieszkali wypędzeni ze wschodniej Polski Polacy, na niemieckim dotąd cmentarzu rozpoczęli chowanie swoich bliskich. Na wielu grobach są stosowne epitafia opisujące tragiczne i bohaterskie losy tych ludzi.
W czasach gdy Polacy nie mogli oddać hołdu tragicznie zamordowanym w Katyniu i na Wołyniu – to właśnie na cmentarzu powstawały, z prywatnej inicjatywy, symboliczne groby pomordowanych. Takie dwa symboliczne groby są właśnie na cmentarzu cieplickim. Jeden z nich to zaadoptowany przedwojenny grób w kształcie podwójnej kapliczki, który został zaopatrzony w tablicę „Poległym żołnierzom na frontach II Wojny Światowej 1939-1945”. Ktoś powyżej we wnęce dopisał czarną farbą „Katyń”. Drugi symboliczny grób to głaz z płytą zwieńczony orłem. Tu umieszczono tablicę z napisem „Katyń 1940” i „Wołyń 11 VII 1943”. Twórcą i opiekunem tego symbolicznego grobu jest mieszkaniec Cieplic pan Kazimierz Klimkiewicz, „dziecko Wołynia”, którego rodzina w 1943 z polskiej wsi uciekła przed ukraińskimi ludobójcami z UON -UPA i „znalazła schronienie” na przymusowych robotach w niemieckiej III Rzeszy a po wojnie zamieszkała w Cieplicach.
Symboliczny grób ofiar ludobójstwa na Polakach w Katyniu i na Wołyniu, urządzony przez Kazimierza Klimkiewicza z Cieplic.
Grób Konrada Złoteckiego znanego w mieście fotografa.
Grobowiec Ojców Pijarów. Są tu pochowani, m.in.: ks. Jan Dybiec, ks. Stanisław Kaseja i ks. Seweryn Tarczykowski. Jest tu także symboliczny grób ks. Józefa Górszczyka, pijara, który został przypadkowo zamordowany 10 stycznia 1964 roku, w kościele w Maciejowej podczas odprawiania mszy świętej.
Ksiądz pijar Jan Dybiec (1905- 1992). Święcenia niższe otrzymał z rąk arcybiskupa metropolity krakowskiego księcia Adama Sapiehy, a kapłańskie z rąk ks. bp. Stanisława Rosponda w kościele Pijarów pw. Przemienienia Pańskiego w Krakowie i skierowany został do pijarskiej parafii pw. św. Teresy w Szczuczynie na Podlasiu. Po wybuchu wojny ukrywał się, aresztowany przez Niemców 30 stycznia 1944r i wywieziony do obozu koncentracyjnego w Kołdyczewie k. Baranowicz ( obecnie Białoruś). Po ucieczce wrócił do rodzinnej Tarnawy. Od września 1945 w Cieplicach . Został rektorem domu zakonnego oraz organizował duszpasterstwo dla ludności polskiej w parafii pw. św. Jana Chrzciciela. Administratorem parafii był do początku lipca 1950 kiedy to za działalność konspiracyjną – prasa reżimowa pisała o nim „ksiądz dowódca bandy” – został skazany na karę śmierci, ostatecznie w więzieniu przesiedział 5 lat. Był więźniem w więzieniu karno-śledczym w Jeleniej Górze, we Wrocławia przy ul. Sądowej a także we Wronkach. W 1965 r z powodu zaostrzających się represji wobec Kościoła – wyjechał do USA, wrócił do kraju w 1972r a później do Cieplic po prawie 40 latach nieobecności. Zmarł w wieku 87 lat.
Symboliczny grób Sióstr Franciszkanek posługujących w szpitalu w Cieplicach. Właściwy grób został zniszczony.
Tadeusz Steć znawca regionu i przewodnik sudecki, został zamordowany w niewyjaśnionych okolicznościach w roku 1993.
W 1994 roku w wypadku samochodowym w wieku 62 lat zginął Waldemar Siemaszko, ratownik GOPR, przewodnik sudecki i gospodarz „Samotni” jednego z piękniejszych schronisk w Karkonoszach.
Krzyż postawiony ku pamięci barona Ernsta von Woikowsky zmarłego w 1912 roku w Jerozolimie, Rycerza Grobu Chrystusowego, założyciela muzeum regionalnego w przedwojennym Głogówku.
Maria i Borys Jarmolukowie jedni z pierwszych dziennikarzy „Nowin Jeleniogórskich” i „Rocznika Jeleniogórskiego”.
Władysław Weker ps. „Franciszek”, „Sylwester” (1909 -2000), podporucznik Wojska Polskiego. Sprawował funkcję szefa Biura Fałszerstw Komendy Głównej Organizacji Wojskowej Związku Jaszczurczego a następnie Narodowych Sił Zbrojnych. Prowadził je aż do wybuchu Powstania Warszawskiego, w którym wziął udział. Po wojnie mieszkał i pracował w Jeleniej Górze. Zmarł w Warszawie.